Смотрел эти фотки, ссылку на которую выставил Мика. Внимание обратил этот коммент, от некой бабы дамы, подписавшейся «artsagh girl» (хотя бы название места своего нахождения правильно написала)

Just got a call from Yerevan. Shooting was done by a particular battalion from Karabagh — the Shushi battalion. This battalion, run by Vatcho and his clan, are about taking and keeping power so they can live comfortably. These are not nice guys, not particularly educated nor sophisticated. They shot into a crowd of people without warning. They also shot out store windows and set fire to vehicles.

Подпись есессно подобрала, чтоб правдоподобней быть.

И заметьте, во всех этих сплетнях, смсках, письмах и т.д. постоянно светиться какая-то девушка. Складывается ощущение, что либо какая-то одна сучка постоянно сеет дезу, либо левонаканисты имеют четкую организацию -- пока их мужская половина «мирно танцевала» стреляя в войска и грабя магазины, их женская половина мирно и доброжелательно сплетничает, сеет панику и распространяет дезу, рассказывая о прелестях DOOM II в реале. Нет, это не DOOM II, у этой игры с легкой руки Узоха уже есть имя «Мирный Танцор».

А утром получил инфу, что в городе идут слухи, что грабежом занимались специально выпущенные влстями зеки. Тоже есессно под грифом «տեշնող ա էղել» («свидетели были»). Не понятно, то ли действительно у страха глаза велики, то ли действительно левонаканисты идут на любую подлую и низменную дезу.

А еще, у меня начинает возникать подозрение, что часть подобных коментов и дезинформаций идет от азеро-турок. Скажете паранойа? Тогда еще раз вчитайтесь в этот комент и подумайте откуда мог появиться название «батальон Шуши». Не напоминает ли это «Жиро, командир батальона Шуши»? Те кто были в Шуши поймут лучше значение слова «батальон Шуши».

Այսօր ուզում էի միքիչ խելքը գլխին բան գրեի, բայց օրս անցավ զրույցների մեջ: Համենայն դեպս մի ասյպիսի միտք եմ ուզում ձեր հետ կիսեմ:

Եթե գրեմ, որ մեր պետականության դեմ աշխատում է մի ամբողջ Համակարգ, ոչ մեկիդ հաստատ չեմ զարմացնի: Բայց դուք չեք զարմանա՞, եթե գրեմ, որ մեզանից ամեն մեկը մի ինչ-որ ձև այս կամ այն ժամանակահատվածում աշխատել է այդ Համակարգի համար, օգնել է որ Հայոց պետականությունը ավելի հսկվողական լինի: Հայքում այսօր տեղի ունեցածը անշուշտ դասավանդվում է ինչպես հեղաշրջում: Պարզ է, որ դա մեր Սահմանադրության խախտում է և պարզ է, որ ըստ Սահմանադրության քոռ-Լևոնին կարելի է և պետք է դատել: Բայց այսպիսի հարց՝ եթե մենք բազմիցս անգամ ասել ենք, որ մեր Սահմանադրությունը օրինական չէ, այսինքն ժողովուրդը «կողմ» չի քվեարկել, ապա էլ ի՞նչ դատի  մասին կարող է խոսք գնալ: Հենց այս պահի մասին էի ուզում խոսք տանեմ:

Այսինքն, լինելով Համակարգի ազդեցության տակ, մի ժամանակ մենք գոռում էինք «նախագահը անօրինական է», հետո «Սահմանադրությունը անօրինական է», հետո՝ «Պատգամավորներն են անօրինական»: Դե փաստորեն ստացվում է, որ մենք ապրում ենք անօրինական երկրում, որի պատճառով էլ ստիպված ենք ոչ թե սեփական օրենքով շարժվենք, այլ տեսնենք թե «եվրո-շեֆերը» ինչ են ասում ու ինչ են մեզ թելադրում: Բա էլ ի՞նչ ենք ուզում, կամ ի՞նչ ենք սպասում եթե փաստորեն ստացվում է, որ Հայոց պետականությունը կառուցվել է անօրինականության վրա, այսինքն՝ հիմքը կայուն չէ և կամայական ժամանակ «շեֆերը» հասարականությանը կարող են համոզել, որ անօրինականության դեմ իրենց պայքարը արդարացի ու օրինական է: Ինչն էլ տեղի է ունենում այս օրերին:

Հայոց պետականության թշնամիները սա շատ լավ հասկանում ու օգտագործում են և որքան մենք շատ խոսանք «անօրինական է ընդունվել / ընտրվել», այնքան էլ ավելի ենք անպաշտպան դառնում: Այդ պատճառով էլ այժմյան լևոնականիստները սկզբից պայքարում էին որ Սահամանադրությունը որպես անօրինական ընդունվի, հետո էլ պատգամավորական ընտրությունները: Եվ այսօրվա տեղի ունեցածը, դա մի քանի տարվա աշխատանքի արդյունք է: Ուստի, հայեր ջան, հարկավոր է կոչ անել կանգնեցնել հայոց պետականությունը քայքայող գործնեությունը: Հարկաոր է մի ինչ-որ կետ, որից պիտի սկսենք շարժվել: Հարկավոր է ընդունել, որ մենք ունենք օրինական ընդունված Սահմանադրություն, օրինական ընտրված Նախագահ, օրինական ընտրված Պատգամավորներ և սկսենք շարժվել առաջ: Հակառակ դեպքում, այդ «անօրինական» մեղադրանքներով ընկել ենք օղակի մեջ ու չենք կարողանա դուրս գանք, ուրիշի խաղերի հետևանքով ինքներս մեր տակ փոս ենք փորում և ամեն անգամ երբ դժգոհների քանակը կհասնի կրիտիկական կետին, տեղի կունենա ամբստամբություններ, անջատումներ, հեղաշրջումներ և այլն, որն էլ թուլացնում է մեր պետականությունը, բայց ուժեղացնում է «շեֆերի» ազդեցությունը: Ասածս չի նշանակում, որ ամեն մի հերթական անօրինականության համար մենք պիտի ասենք «դե լավ, էս էլ հեչ անենք»: Ասածս նշանակում է սառը մտածենք, ազգային արժեքների վրա աշխատենք, որ պետականությունը ամուր հիմքերի վրա հիմնվի: