Մեծ Հայքի քարտեզը 363-387 թթ., ըստ «Աշխարհացոյցի»:

Карта Великой Армении 363-387 гг. согласно «Ашхарацойцу».




Ավելի մանրամասորեն կայքում: Հատուկ շնորհակալություն ar_vest -ին քրտնաջան աշխատանքի համար: Այսօրվա դրությամբ ավելի մանրամասորեն կազմված քարտեզ գոոյություն չունի:

Արամ Խաչատուրյանի վիրտուալ թանքարանը:
Virtual museum of Aram Khachaturian.
Виртуальный музей Арам Хачатуряна.

Որոշ աշխատանքները կարելի է քաշետլ այստեղից:
Some works can be downloaded here.
Некоторые работы могут быть скачаны отсюда.

Ցավոք, հայկական տարբերակը Unicode-ով չէ ստեղծվաց այսլ ARMSCII-8, որի պատճառով ոչ բոլորը կարող են հայերեն կարդալ: Հայերը դեռ յունիկոդով աշխատել չսովորեցին: Հուսով լինենք, որ այս մի «դժվարին» ճանապարհն էլ կկարողանանք անցնենք:

Անկեղծ ասած, միքիչ մոլորված եմ մնացել: Ցանցում փնտրում էի ազիկ-տերեկեմեներին, մի ինչ-որ հղումով եկա հասա մի կայքի, որը կարծես թե նվիրված է Ղարսին: Որոշեցի այցելեմ նկարների բաժինը, հետաքրքրում էր թե թուրքերը ինչի վրա են ուշադրություն դարցնում: Ու ճիշտն ասած միքիչ մանթրաժ ընկա: Այնպես տպավորություն էր, որ այցելեցի հայկական կայք: Նկարները դեռ ոչինչ, սպանեց հնչող Արամ Խաչատուրյանի «Լեզգինկա» (եթե ճիշտ եմ հիշում) երաժշտությունը: Մի խոսքվ, ինքներդ նաեք, միգուցե դուք պարզեք թե սա ինչ է՝ Kars Gallery.

via areyon,

Фотографии селения Меликгюх-Цахкаван (провинция Тавуш)

т.к. у ребят ссылки были битые, вот тоже залил на ютуб. Кому интересно, можете скачать к себе.

Updated: если по каким-либо причинам видео удалят, файл можно закачать отсюда. Спасибо hayk.

via vartanm

Комрады и комрадесы, Сирушо для Евровидения 2008. На мой взгляд, в общем и в целом хорошо, но припев слабенький.

via vartanm
Լավ տեղին է ու մանեհավարոը, որ դեռ ակտուալ է: Վարդան Պետրոսյան - Կրակի Մեջ (հատված)

Այստեղ մի միտք արտահայտվեց: Այս միտքը առաջին անգամ չէ, որ արտահայտվում է, բայց մեկ անգամ էլ կուզենայի բոլորի ուշադրությունը դարցնել այս հարցին:

Շատերս բազմաթիվ անգամ տեսել ենք թե ինչպես են թուրքերը ներկայացնում ՀՀ սահմանները՝ առանց Արցախի (սա պարտադիր է), Սյունիքը նեղ, իսկ Մեղրիյի կողմից Ադրբեջանը կապված է Նախիջևանի հետ: Թուրքերի մտադրությունները ոչ մեկիս համար նորություն չէ և դժվար թե որևե մեկին զարմացնի: Ավելին, ինչ որ տեղ թուրքերի ախորժակներիի հետ հաշտվել ենք ու պարզապես փորձում ենք գուշակել թե երբ պիտի դա տեղի ունենա: Ինկատի ունեցեք, որ շատ ժամանակ ոչ թե գործում ենք, որ այդ ախորժակը ոչնչացնենք, այլ պարզապես հաշտվում ենք, հաճախակի արտահայտվելով «դե, թուրքեն էլի»: Ասեմ, որո Հայքը միակը չի, որի հանդեպ թուրքերը այդպես են վարվում: Նույնն էլ վերաբերվում է Կիպրոսին, որը թուրքերը ամբողջությամբ ներկայացնում են որպես թուրքական տարածք և եթե ուշադիր դիտեք թուրքական նորություներին, ապա կտեսնեք որ նա ամբողջությամբ ներկված է նույն գույնով, ինչպես Թուրքիան:

e_terna -ի մոտ տեսա այս թեման՝ Мир с неба ու որոշեցի մի քանի նկարներ տեղադրեմ:
Հայքը վերևից

Երևան, Հանրապետության հրապարակ / Place of the Republic at Yrevan, Armenia / Прощадь Республики, Ереван, Армения

( Այստեղ էլի կա / See more / Тут больше )

Երկներ երկին և երկիր
Երկներ և ծիրանի ծով.
Երկն ի ծովուն ուներ
Զկարմրիկ եղեգնիկն
Ընդ եղեգան փող: ծուխ ելանէր:
Ընդ եղեգան փող: բոց ելանէր:
Եւ ի բոցոյն պատանեկիկ վազէր:
Նա հուր հեր ունէր:
Ապա թե բոց ունէր մօրուս՝
Եւ աչկունքն էին արեգակունք:

Ափսոս մարդիկ էլ այսպես ոչ խոսում են, ոչ էլ գրում: Միքիչ անհասկանալի է հնչում, բայց շատ հարազատ:
Մի փոքր հատված Վահագնի մասին վերցված է այստեղից:

We have already referred to Vahagn when dealing with Armenian mythology. In, the Armenian translation of the Bible, in 2 Maccabees iv. 19, the name "Vahagn" is substituted for "Hercules." This name is derived from the Sanscrit words vah, "to bring," and agn, "fire," and therefore means "fire-bringer." In connection with this, it is interesting to compare the Armenian legend with a similar legend in the Rig-Veda. The word "Agni" is the same as "Agn." The god Agni was born of the rising sun, to the accompaniment of thunder and lightning; of Vahagn the song says: "Out of the flame sprang the child." "His hair was of fire and a beard had he of flame"; Agni had "flaming hair and a golden beard." A comparison of the two poems shows that the similarity between them arises, not from the imitation of one poet by the other, but from identity of theme, for the belief in a fire-god or fire-hero, is common to all mythologies. According to Agathangelos, Vahagn was a favourite deity, and his temple at Taron was famous. King Tiridates, when greeting the Armenian people in a manifesto, says: "May Vahagn, of all Armenia, send you courage!" He puts the name of Vahagn after the names of Aramazd and Anahit. But, in Moses of Khorene, Vahagn is little more than an ordinary king, the son of Tigranes I., though the historian gives the story of his birth and his fights with dragons, as related by the poets. He also calls Vahagn the first of the Vahuni or priestly caste; but this caste was far more ancient than the historian thinks, as sun worship is one of the oldest forms of religion.

Հետաքրքիր նյութեր կարող եք գտնել այստեղ՝ Armenian Legends and Poems by Zabelle C. Boyajian: Որակի համար ոչինչ չգիտեմ: Վերջերս սովորել եմ, որ ամեն ինչ չէ որակով, ինչ Հայքի մասին է, նա մանավանդ օտար լեզվով: Ինչևիցե, մեկ անգամ էլ կարդացեք Վահագնի ծնունդը և հաճույք ստացեք: :)