Մեծ Հայքի քարտեզը 363-387 թթ., ըստ «Աշխարհացոյցի»:

Карта Великой Армении 363-387 гг. согласно «Ашхарацойцу».




Ավելի մանրամասորեն կայքում: Հատուկ շնորհակալություն ar_vest -ին քրտնաջան աշխատանքի համար: Այսօրվա դրությամբ ավելի մանրամասորեն կազմված քարտեզ գոոյություն չունի:

via areyon,

Фотографии селения Меликгюх-Цахкаван (провинция Тавуш)

mojuba тут пишет: «И последнее: в мире сейчас не любят диктаторские страны. С ними обходятся жестко: эмбарго, санкции, итд. Это жестоко по отношению к народу, но других средств борьбы с диктаторами извне нет».

На сколько я понимаю, чел прямым текстом призывает ставить жесткие санкции по отношению к Армении. По поводу диктатуры, я уже открыл сабж, надеюсь беседа будет плодотворной. Хочется услышать мнение многих. По поводу всей той эйфории с международными расследованиями, да еще и с призывом применить санкции против Армении, хочу привести статью Армена Айвазяна (см. под катом). Будет полезно почитать, может немного прозреем поняв к чему приводят игры, правил которых мы не знаем, когда суемся не в свою игру и где мы становимся пешками.

( Статья Армена Айвазяна )

Собственно, сам сабж.

В последнее время так часто слышу царящей диктатуре в Армении, что офигеваю. Конечно каждый раз приходиться освежать память людям, но с одной стороны устал напоминать о всем том, что творилось набирал ход и что творилось во время ЛТП. С другой стороны эти частые «диктатура силой защищает свою власть, а хороший, добрый и отзывчивый Левон бореться против кровавого режима» начинают меня наталкивать на мысль, что у меня началась амнезия и я наверное действительно пропустил «светлую эру» ЛТП. Потому и решил открыть этот топик. На полном серьезе хочу знать что было при ЛТП, что мы потеряли во время правления РК. Речь есессно идет об общечеловеческих и национальных ценностях. Просвятите меня пожалуйста, освежите мою память.

Պարբերաբար զանգում և զրուցում եմ Երևանի հետ: Միշտ հետաքրքրում է ներքին ոգին, գաղափարախոսությունը, վերաբերմունքը, մտնոլորդը: Տարօրինակ է, բայց բոլորի խոսքերի մեջ կա մի տող՝ մարդիկ իրար չեն հարգում, մեկը մյուսին փորձում է ցածրացնի: Այս բառերը պարզապես սպանում են: Ըստ պատմածների, մարդիկ քիչ են մնում իրար ուտեն: Չեմ ուզում խորանամ ու կետ-առ-կետ գրեմ թե որ դեպքերում ով ում վրա է «մուննաթ» գալիս, առհամարմ, վերևից նայում, ծաղրում, արայով խոսում, գլուխը ջարդում և այլն: Պարզապես այս ամենը ոչ թե վատ է, այլ վախեցնող է: Այսպես մենք երկար չենք կարող շարունակել: Եթե կարճ գրեմ, ապա այսպես շարունակելով մենք բավականին շուտ ինքներս մեր մեջ կհիասթափվենք ու նույնիսկ պետականություն էլ չենք ունենա, ուղղակի չենք ուզենա այն ունենալ: Այսինքն, այս ճանապարհով մենք դատապարտված ենք: Այսպես մենք դառնում ենք օտարամոլ՝ չոքում ենք օտարության առջև ու ոտնահարում ենք այն, ինչ մերն է, մեր հայրենակիցն է, մեր ազգակիցն է: Իսկ երբ կոչ ես անում հարգանքով վերեբերվել քո ազգակիցին, քո ազգային առժեքին, պարզապես առաջարկում ես «իսկ դու ես ուրիշներին հարգո՞ւմ ես, պատրաստ ես փոխվես», ապա ասում են «ոնց որ էս աշխարհից չլինես»:

Հայեր ջան, սա շատ վատ է: Շատ բան ունեմ գրելու ու ասելու, շատ օրինակներ եմ ուզում բերեմ, պատճառների ու հետևանքների մասին էլ եմ ուզում գրեմ: Բայց վախենում եմ, որ շատ քչերին կհետաքրքրի, էլ չեմ ասում, որ նույնիսկ այս իմ գրածը շատ քչերը կկարդան: Միգուցե ժամանակի ընդացքում մի քանի առանձին մտքեր գրառման տեսքով գրեմ, բայց դա հետո: Իսկ հիմա պարզապես կոչ եմ անում իրար հարգանքով վերաբերվենք: Անկախ քաղաքական հայացքիծ, անկախ սեռից ու տարիքից, սոցիալական դիրքից, անկախ պաշտոնից, բոյից ու քաշից, եկեք մարդավարի իրար հարգենք: Առաջին հերթին որպես մարդ իրար հարգենք, հետո էլ որպես հայ: Առանձ հարգանքի երկար չենք ապրի:

Համոզված չեմ, որ բոլոր հարցերիս պատասխան կստանամ, նամանավանդ համոզված չեմ, որ լիարժեք պատասխան կստանամ, բայց մևնույն է, հույս ունենալով, որ գոնե մեր նորընտրյա նախագահը գոնե մեր մտքերի վրա ուշադուրթյուն կդարցնի, տեղադրեցի հետևյան հարցերը այստեղ ու այստեղ (կիսեցի 2 մասի): Ես շատ մեծ հույսեր ունեմ, որ վերջապես փոփոխություններ տեղի կունենան: Այստեղ տեղադրում եմ հարցերի ամբողջ ցանկը:

Մեծարգո պարոն Սարգսյան,

1. Շատ է ուրախացնում այն փաստը, որ Դուք օգտագործելով ժամանակակից տեխնոլոգիան որոշել եք կազմակերպել այս հարցազրույցը:
Հարց՝ Կարո՞ղ եք խոստանալ որ նման հարցազրույցներ պարբերաբար կկազմակերպվեն, առնվազն տարին մեկ անգամ, թե՞ սա արտակարգ քայլ էր, կապված արտակարգ իրավիճկի հետ:

2. Մոտ 2 տարի առաջ դուք ասել էիք «Իսկ ի՞նչ է, Աղդամը մեր Հայրենիքն է՞»: Մոտ 1,5 տարի առաջ Աղդամից ոչ հեռու մեր գիտնականները հայտնագործում են հին քաղաքի հետքեր: Իրենց համոզմամբ դա Տիգրան Մեծի կառուցած 4-րդ (արցախյան) Տիգրանակերտն է:
Հարց՝ Խնդրում եմ ասեք, հիմա դուք փոխե՞լ եք Ձեր կարծիքը և համարո՞ւմ եք Աղդամը որպես մեր Հայրենիք:

3. Նախորդ հարցի շարունակություն. եթե համարում եք, որ Աղդամն էլ է մեր Հայրենիքը, ապա ի՞նչ է արվում կառավարության կողմից, որպեսի այդ տարածքը չհանձնվի թուրք-ազերներին: Իսկ եթե որպես Հայրենիք չեք ընդունում, ապա խնդրում եմ ասեք որտեղով է անցնում Ձեր Հայրենիքի սամանները՝ նախկին ԼՂԻՄ սահմանով, Հայաստանի (ՀՀ + ԼՂՀ) սահմանով, Հայկական Լեռնաշխարհի սահմանով:

4. Հոկտեմբեր ամսին Աշոտ Բլեյանը հեռուստատեսության եթերում մոտավորապես ասում է հետևյալը՝ «թողեք ղարաբաղցիները իրենց հարցը լուծեն, ինչո՞ւ եք ձեր քիթը խոթում ուրիշների գործերի մեջ»: Ստացվում է, որ եթե արցախցիները ուրիշ են, ապա նրանք հայ էլ չեն: Օրինակ, Աշոտ Բլեյանը երևի թե չէր ասի «թողեք Ապարանի հարցը ապարանցիները լուծեն»: Նման ազգը բաժանող ճառեր նաև հնչեցվել են Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կողմից, երբ նա ասում էր, որ Երևանում կան «15 հազար ղարաբաղցիներ»: Ըստ երևույթի հայրենադարձ սիրիացի Տեր-Պետրոսյանի համար Երևանը կարող է մայրաքաղաք լինել, իսկ Հայաստանի (ՀՀ + ԼՂՀ) բնակչի համար չի կարող: Ակնհայտ է, որ Աշոտ Բլեյանը իր աշակերտներին էլ է սովորացնում, որ կան «հայեր» ու «ղարաբաղցիներ»: Անցած տարի սեպտեմբերի 1-ին Դուք այցելեցիք Աշոտ Բլեյանի ղեկավարած դպրոցը, դա Ձեր միակ այցելությունն էր:
Հարց՝ Դուք կիսո՞ւմ եք Աշոտ Բլեյանի ազգը պարակտող գաղափարախոսությունը: Եվ եթե չեք կիսում, ապա որպես ներկա գորցող վարչապետ, ինչո՞ւ եք թույլ տալիս, որ նման մարդիկ կրթության համակարգում տեղ զբաղեցնեն ու պղտորեն երեխաների միտքը, ինչո՞ւ եք այցելում հենց Աշոտ Բլեյանի դպրոցը, որով ցուցաբերում եք Ձեր երաշխավորությունը: Չէ՞ որ հետագայում հայտնվում են նրանք, ովքեր Ազատության հրապարակում կբղավեն «Այսօր այս հրապարակում ավելի շատ հայորդիներ են հավագվել, քան Ղարաբաղի քաղաքացիները»:

5. Ժամանակին Բագրաթյանն ասել էր «պարտադիր չէ, որ բոլորն էլ կրթված լինեն»: Այսօր մենք ունենք մի ահռելի ոչ կրթված խավ, որոնց բավականին լավ կրթվածները որպես զենք են օգտագործում ընդեմ Հայոց պետականության:
Հարց՝ Չեք համարո՞ւմ, որ այսօրվա իրավիճակը հիմնականում ազգային կրթության և ազգասիրության դաստիրուկության բացակայության հետևանքն է. օտարաամոլության հետևանք է. ազգային գաղափարախոսության, ավանդույթների և էտիկայի բացակայության հետևանք է, որը ժողովուրդի մեջ պետք էր տարածել օգտագործելով բոլոր լրատվական միջոցները: Ժամանակը չէ՞, որ պետությունը լռջորեն զբաղվի այս հարցերով, որ հետագայում է կարողանա կրթված շերտի ու մտավորականության միջոցով կասեցնել կամայական պետականությունը տապալող գաղափարախոսություն, թույլ չտա Երկրի տապալումը: Չէ՞ որ պետության ոգին պահում ու զարգացնում են իդեալիստներ, իսկ տապալում են «դուքյանչիները»:

6. Ռուսաստանի նախկին Դեսպան Ստուպիշինը գրել էր՝ «Լևոն Տեր-Պետրոսյանը անձնական խոսակցության ժամանակ ասում է "ժողովուրդը ուզում է ազգի հայր, ես չեմ կարող լինել այդպիսինյը" և նա դառնում է ՀՀՇ կուսակցության նախագահ»: Շատերս ենք հիշում ինչպես էր ՀՀՇ դառել կոմկուսի պես մի կազմակերպություն, որը իր ձեռքի տակ էր առել ամեն ինչ, որի հետևանքով էլ Ստուպիշինը հիշում է, որ Լևոնը ՀՀՇ կուսակցության շահերը դրել էր ամեն ինչից վեր:
Հարց՝ Իսկ Դուք ինչպիսի՞ նախագահ եք լինելու՝ ժողովուրդի ու Երկրի, օլիգարխների, թե՞ հանրապետականների:

7. Ոչոքի համար էլ գաղտնիք չէ, թէ ինչ ծավալների է հասնում մեր օրերում կաշառակերությունը որոշ պետական կազմակերպություններում: Հատկապես մեծ են այդ ծավալները Ներքին Գործերի Նախարարությունում, անձնագրային բաժիններում (ОВИР), ЖЭКերում, այսինքն պետական այն մարմիններում, որոնց անմիջական պարտականությունն է սպասարկել քաղաքացիներին: Կաշառակերության անտանելի չափսերը առաջացնում են սեփական պետության և իշխանության հանդեպ մի զգալի անվստահության մթնոլորդ և քաղաքացիների լուրջ վրդովվածություն, որը, ինչպես տեսանք վերջերս, շատ հմուտ կերպով օգտագործվեց և շահարկվեց ծայրահեղական «ընդդիմության» կողմից:
Հարց՝ Ի նկատի ունենալով այն, որ կառավարության նախկինում հռչակված պայքարը կաշառակերության դեմ հիմնականում լիովին ապարդյուն է եղել, ի՞նչ կոնկրետ քայլեր եք պատրաստվում Դուք ձեռնարկել կաշառակերության արհավիրքը եթե ոչ լիովին վերացնելու, ապա գոնե զգալիորեն մեղմացնելու հասարակ քաղաքացիների համար:

Շնորհակալություն:

Сегодня вся армлента только и пишет о появлении нового ЖЖ френда serzhsargsyan . Межтем, uzogh  тут утверждает, что все вопросы направленные к нему будут отвечены (тамже ознакомьтесь с условиями как задать вопросы). Остается только узнать кем будут отвечены, лично Саргсяном или какой-нить ЖЖшник в звании капитана будет строчить политкорректные ответы от Его Величества :)

Если серьезно, сама возможность задавать вопросы, часть из которых обещают быть отвеченными перед ТВ камерами, уже есть огромный прогресс. Я в шоке, но в то же время испытываю радость по поводу появления такой возможности. Я уж думал, что наше руководство не имеет понятия о существовании и возможности интернета. Как мало надо человеку для счастья © :)

Вот еслиб такое можно было периодически организовать, раз в год скажем, то можно было бы с уверенностью утверждать, что не зря были прозжены гигабайты траффика, года перед компом, немеренное кол-во буковок, которые день и ночь строчила братия на бесконечных просторах виртуального пространства.

Спешите задать вопросы первому будущему президенту, который решил воспользоваться возможностью интернета, и вы навсегда останетесь в истории армнета. :)

т.к. у ребят ссылки были битые, вот тоже залил на ютуб. Кому интересно, можете скачать к себе.

Updated: если по каким-либо причинам видео удалят, файл можно закачать отсюда. Спасибо hayk.

Այսօր ուզում էի միքիչ խելքը գլխին բան գրեի, բայց օրս անցավ զրույցների մեջ: Համենայն դեպս մի ասյպիսի միտք եմ ուզում ձեր հետ կիսեմ:

Եթե գրեմ, որ մեր պետականության դեմ աշխատում է մի ամբողջ Համակարգ, ոչ մեկիդ հաստատ չեմ զարմացնի: Բայց դուք չեք զարմանա՞, եթե գրեմ, որ մեզանից ամեն մեկը մի ինչ-որ ձև այս կամ այն ժամանակահատվածում աշխատել է այդ Համակարգի համար, օգնել է որ Հայոց պետականությունը ավելի հսկվողական լինի: Հայքում այսօր տեղի ունեցածը անշուշտ դասավանդվում է ինչպես հեղաշրջում: Պարզ է, որ դա մեր Սահմանադրության խախտում է և պարզ է, որ ըստ Սահմանադրության քոռ-Լևոնին կարելի է և պետք է դատել: Բայց այսպիսի հարց՝ եթե մենք բազմիցս անգամ ասել ենք, որ մեր Սահմանադրությունը օրինական չէ, այսինքն ժողովուրդը «կողմ» չի քվեարկել, ապա էլ ի՞նչ դատի  մասին կարող է խոսք գնալ: Հենց այս պահի մասին էի ուզում խոսք տանեմ:

Այսինքն, լինելով Համակարգի ազդեցության տակ, մի ժամանակ մենք գոռում էինք «նախագահը անօրինական է», հետո «Սահմանադրությունը անօրինական է», հետո՝ «Պատգամավորներն են անօրինական»: Դե փաստորեն ստացվում է, որ մենք ապրում ենք անօրինական երկրում, որի պատճառով էլ ստիպված ենք ոչ թե սեփական օրենքով շարժվենք, այլ տեսնենք թե «եվրո-շեֆերը» ինչ են ասում ու ինչ են մեզ թելադրում: Բա էլ ի՞նչ ենք ուզում, կամ ի՞նչ ենք սպասում եթե փաստորեն ստացվում է, որ Հայոց պետականությունը կառուցվել է անօրինականության վրա, այսինքն՝ հիմքը կայուն չէ և կամայական ժամանակ «շեֆերը» հասարականությանը կարող են համոզել, որ անօրինականության դեմ իրենց պայքարը արդարացի ու օրինական է: Ինչն էլ տեղի է ունենում այս օրերին:

Հայոց պետականության թշնամիները սա շատ լավ հասկանում ու օգտագործում են և որքան մենք շատ խոսանք «անօրինական է ընդունվել / ընտրվել», այնքան էլ ավելի ենք անպաշտպան դառնում: Այդ պատճառով էլ այժմյան լևոնականիստները սկզբից պայքարում էին որ Սահամանադրությունը որպես անօրինական ընդունվի, հետո էլ պատգամավորական ընտրությունները: Եվ այսօրվա տեղի ունեցածը, դա մի քանի տարվա աշխատանքի արդյունք է: Ուստի, հայեր ջան, հարկավոր է կոչ անել կանգնեցնել հայոց պետականությունը քայքայող գործնեությունը: Հարկաոր է մի ինչ-որ կետ, որից պիտի սկսենք շարժվել: Հարկավոր է ընդունել, որ մենք ունենք օրինական ընդունված Սահմանադրություն, օրինական ընտրված Նախագահ, օրինական ընտրված Պատգամավորներ և սկսենք շարժվել առաջ: Հակառակ դեպքում, այդ «անօրինական» մեղադրանքներով ընկել ենք օղակի մեջ ու չենք կարողանա դուրս գանք, ուրիշի խաղերի հետևանքով ինքներս մեր տակ փոս ենք փորում և ամեն անգամ երբ դժգոհների քանակը կհասնի կրիտիկական կետին, տեղի կունենա ամբստամբություններ, անջատումներ, հեղաշրջումներ և այլն, որն էլ թուլացնում է մեր պետականությունը, բայց ուժեղացնում է «շեֆերի» ազդեցությունը: Ասածս չի նշանակում, որ ամեն մի հերթական անօրինականության համար մենք պիտի ասենք «դե լավ, էս էլ հեչ անենք»: Ասածս նշանակում է սառը մտածենք, ազգային արժեքների վրա աշխատենք, որ պետականությունը ամուր հիմքերի վրա հիմնվի:

via robbt
Այսօր քոռ Լևոնը նորից խոսեց Արցախի մասին:
( Հոդվածն ու մեկ առաջարկ այստեղ են )

Updated: ամբողջականությունով Լևոնի ելույթը կարելի է կարդալ այստեղ՝
www.a1plus.am/amu/?page=issue&iid=58475